به گزارش خبر فریمان به نقل از صبح توس؛ فیلم اشنوگل به کارگردانی علی سلیمانی و هادی حاجتمند و به نویسندگی ابراهیم اصغری و مهدی محمدی و تهیه کنندگی ابراهیم اصغری با بازی برزو ارجمند و ماه چهره خلیلی سال گذشته در جشنواره فیلم فجر اکران شد و با وجودی که این فیلم از بازیگران سوپر استار استفاده نکرده درهشت هفته تنها در 11 سالن سینمایی کشور 200 میلیون و 221هزار تومان فروش داشته باشد.

 

این فیلم یک اثر دفاع مقدسی با موضوعی نو و جسورانه است که توانسته دلاوری ها و مظلومیت های رزمندگان اسلام به ویژه حماسه سازان غواص را به نمایش بگذارد و مخاطب با سوژه ای پرتنش با قصه تازه و گیرایی مواجهه کرده است

 

کاری که بیشتر عواملش مشهدی هستند و داستان آن هم مربوط به غواصان خراسانی است که در هشت سال دفاع مقدس به طور مظلومانه و با دستانی بسته به شهادت رسیدند.

 

با وجودی که تنها هشت هفته از اکران این فیلم آن هم در 11 سالن سینمایی کشور می گذارد فروش 200 میلیونی آن نشان می دهد که مردم به خصوص مردم مشهد از این نوع فیلم ها برخلاف نگاه شورای صنفی نمایش استقبال بیشتری می کنند و چه بسا چنانچه سالنهای بیشتری در اختیار این فیلم بود فروشش بیشتر از این ها می شد همچنان که هنوز این فیلم به بسیاری از شهرها نرسیده است.

 

راز سیاوش دومین اثر مشهدی است که در حال اکران در سینمای کشور است و در هفت هفته اکران و 15 سالن سینمایی توانسته است 128 میلیون و 833 هزار تومان فروش داشته باشد این درحالی است فیلم خالتور که تنها با رقص و آواز مخاطب را روی صندلی ها سینما نگه می دارد در 11 هفته و با دارا بودن 39 سالن فروش بیش از شش میلیاردی داشته است.

 

به نظر میرسد شورای صنفی نمایش به این موضوع که فیلم طنز هر چقدر هم سخیف باشد فروش خواهد داشت اعتقاد دارند؛ اما فروش بیش از 12 میلیاردی فیلم «آینه بغل» در هفته ششم که فیلمی طنز است و با وجود کلیشه ای بودنش کمی محتوا و داستان یک خطی‌اش نشان می‌دهد و ثابت می‌کند مردم قدر و فهم یک فیلم خوب را متوجه می شوند؛ اما موضوع اصلی این است که شورای صنفی نمایش، با این کار ذائقه مردم را خراب می کند.

 

علت این موضوع سه وجهه دارد که شورای صنفی نمایش، فیلم سازان و مخاطب از جمله علت های این ماجرا هستند.

 

به نظر می رسد شورای صنفی نمایش باید یک بازنگری جدی در مجوز اکران ها و تولید داشته باشد که اگر به این موضوع توجه نشود در آینده نچندان دور سینمای کشور با مشکل جدی روبه رو خواهد شد و به قهقرا خواهد رفت.

 

وجهه دوم فیلمسازان هستند آنها باید به این موضوع توجه کنند که ذائقه اکثر مردم ما فیلم های طنز را می پسندد؛ چراکه شرایط جامعه ما به گونه است که مردم را به این سمت و سوی سوق می دهد؛ اما متاسفانه کمتر در کشور ما فیلمسازی پیدا می شود که فیلم متناسب با سلیقه مردم و با کیفیت تولید کنند.

 

سینمای ایران به روح تازه نیاز دارد تا فیلم های خوب و ارزشی تولید شود و یا حتی اگر فیلمی برای سرگرمی تولید می شود فیلم خوبی باشد. شاید بتوان فیلم «خوب، بد، جلف» را یک اثر خوب معرفی کرد که برای سرگرمی ساخته شده است و توانست با تامین ذائقه مردم لحظاتی آنها را از دنیای واقعی دور کند.

 

مخاطب سینما یا به قولی سینماروها در کشور ما به چند دسته تقسیم می شوند افرادی که برای تفریح به سینما میروند و دسته دوم افرادی هستند که از بدنه سینما و یا فیلم‌باز هستند و دیدن فیلم برای‌شان مثل نفس کشیدن می ماند یک قشر هم هستند که به سینما نمی روند ولی علاقمند به فیلم‌های ارزشی هستند این دسته سوم طیف گسترده‌ای را تشکیل می‌دهند و متاسفانه این قشر کمتر به سینما میروند.

 

متاسفانه دو گروه اول و دوم یعنی شورای صنفی نمایش و مجوز و فیلم سازان به بهانه اینکه فیلم های ارزشی فروش ندارند به سمت فیلم های سخیف و بی ارزش با پس زمینه طنز رفته اند؛ اما اگر دسته سوم مخاطبان یعنی قشری که علاقمند به سینمای ارزشی است و طیف گسترده ای از مخاطبان را تشکیل می دهند به سینماها بروند و فیلم‌های ارزشی مثل ویلایها، نیمروز و یا حتی اشنوگل را ببنند و فروش این گونه فیلم ها را بالا ببرند مسلما دو گروه اول مجبور می شوند به سلیقه این گروه فیلم بسازند در واقع اگر همان طور که برای مسائل مهم کشوری این قشرخاکستری پا به میدان می گذارنند، پا به میدان بگذارنند سینمای کشور را از سقوط به قهقرا نجات خواهند داد.

 

نویسنده از نفیسه سلیمانیان

انتهای پیام/